Apeldoorn

Van Toerisme

Ga naar: navigatie, zoek

Klikt u hier voor een weekendje weg in Apeldoorn
Apeldoorn(Nedersaksisch: Apeldoorne) is de grootste stad op de Veluwe in de Nederlandse provincie Gelderland. Apeldoorn is de hoofdplaats van de gemeente Apeldoorn. Het is de twaalfde stad van Nederland met 136.920 inwoners (per 1 januari 2006). Hoewel Apeldoorn tot de grotere plaatsen van Nederland behoort, heeft het nooit officieel stadsrechten gekregen.

Apeldoorn ontwikkelde zich pas in de laatste honderd jaar tot een van de grootste steden van het land. Het staat tegenwoordig bekend om zijn stadsparken en zijn groene karakter. Kenmerkend is de Apeldoornse huisjes-structuur, met veel monumentale en vrijstaande woningen en relatief weinig hoogbouw. Door de bouw van de nieuwbouwwijken Zonnehoeve en Zuidbroek zal het inwoneraantal in de komende jaren stijgen naar ongeveer 170.000 inwoners.

[bewerk] Geschiedenis

De geschiedenis van Apeldoorn begint ongeveer in 792, toen het als "villa ut marca Appoldro" werd genoemd in een schenkingsacte. In die tijd was het nog niet meer dan een paar huizen. Aan het eind van de 16e eeuw kwam de productie van papier op gang en groeide Apeldoorn snel. Aan de Grift (een beekje dat tegenwoordig ook weer door het centrum kabbelt) werden de eerste papiermolens neergezet. Tot aan 1800 was deze industrie erg belangrijk voor Apeldoorn, waarna hij van betekenis afnam en zowat verdween, op enkele grote papierfabrieken na. Andere molens werden wasserijen.

Zeer belangrijk voor de groei van Apeldoorn was dat de familie van Oranje zich er vestigde. In 1684 kocht Stadhouder Willem III huis Het Loo, omdat het centraal in een groot jachtgebied lag. In vervolg op andere paleizen, en met name die van Versailles, wilde hij echter ook in Apeldoorn een paleis van formaat en de fonteinen moesten ook hoger spuiten dan die van Versailles, wat ook gelukt is. Ook Koningin Wilhelmina heeft nog gewoond op Paleis het Loo.

In 1869 was het Apeldoorns kanaal klaar, waardoor schepen ook Apeldoorn konden bereiken en Apeldoorn had dus, net als naburige Hanzesteden Deventer en Zutphen, een eigen haven.

Vervolgens werd Apeldoorn in 1876 aangesloten op het landelijk spoorwegnet en had het ook een spoorwegstation met koninklijke wachtruimte. Dit alles zorgde voor toenemende bedrijvigheid in de regio. In deze periode ontwikkelde Apeldoorn zich steeds meer van dorp naar stad, in 1940 had Apeldoorn 74.447 inwoners, iets minder dan de helft van wat het nu is.

[bewerk] Bezienswaardigheden

Tegenwoordig is Apeldoorn vooral bekend door de reclames van Centraal Beheer ("even Apeldoorn bellen") en door attracties als de Apenheul, Koningin Julianatoren en Paleis het Loo (tegenwoordig een museum). Verder is Apeldoorn het stedelijk middelpunt van Nederlands grootste aaneengesloten bos- en natuurgebied, de Veluwe.

In Apeldoorn staat de Grote Kerk, ook wel bekend als Koninginnnekerk. Deze kerk is gesticht in 1892 door Koningin Emma. In deze kerk bevinden zich 2 koninginnenramen, één raam aangeboden aan koningin Wilhelmina en één raam aangeboden aan koningin Beatrix.

De Parkenbuurt, ten noorden van het centrum, is de mooiste wijk van Apeldoorn. Hier staan veel oude herenhuizen, soms rijk versierd met ornamenten. Er is in deze wijk zelfs voor Apeldoornse begrippen veel groen. In 2005 is de wijk rijksbeschermd stadsgezicht geworden.

Het centrum van Apeldoorn is een mix van oud en nieuw. In het centrum is de oude dorpskern goed te herkennen. Er staan vrij veel monumentale panden, maar de oude winkelpanden zijn vaak, in elk geval op de begane grond, ingrijpend gemoderniseerd, waardoor ze veel van hun karakter verloren hebben. 'De stad', de gebruikelijke benaming voor het centrum, heeft vooral een modern, volgens de critici saai, uiterlijk. In het centrum zijn er veel winkelmogelijkheden, vooral geconcentreerd langs de Hoofdstraat, de langste winkelstraat van Nederland, en het overdekte winkelcentrum De Oranjerie. Nadeel is dat verreweg de meeste winkels filialen zijn van de landelijke grote ketens en dat er maar weinig speciaalzaken zijn die het centrum iets eigens kunnen geven. De gemeente Apeldoorn heeft echter plannen gemaakt om de binnenstad de komende jaren aantrekkelijker te maken, zodat deze zich op den duur kan meten met de binnensteden van in grootte vergelijkbare steden als Arnhem en Nijmegen.

Ook is in de binnenstad van Apeldoorn in het kader "herleef de beek" een oude beek, de Grift, weer bovengronds gehaald. Deze beek maakte deel uit van de vele sprengen die Apeldoorn en omgeving rijk is. Deze sprengen zijn echter grotendeels onder de grond verplaatst, maar worden nu dus weer "heropend".

De stad bezit naast paleis Het Loo nog een aantal musea. In CODA (Cultuur Onder Dak Apeldoorn) aan de Vosselmanstraat zijn naast de centrale bibliotheek, het voormalige historische museum en het eveneens voormalige Van Reekum Museum gevestigd. Het Nederlands Politie Museum is tijdelijk aan het Apeldoorns Kanaal gevestigd.

De schouwburg Orpheus is in november 2004 heropend en is nu een van de vijf grootste schouwburgen van Nederland. De grootste zaal is te gebruiken als concertzaal én theaterzaal en qua akoestiek concurreert deze zaal met het Concertgebouw te Amsterdam. In Nederland is dit de eerste zaal waar theaterproducties en concerten allebei perfect kunnen worden uitgevoerd.


Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Apeldoorn; het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.

Teruggeplaatst van "http://toerisme.nl/wiki/Apeldoorn"
Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen