Manilla

Van Toerisme

Ga naar: navigatie, zoek

Manilla is de hoofdstad van de Filipijnen.

De stad ligt op het eiland Luzon, aan de oostoever van de 48 kilometer lange Baai van Manilla, die uitmondt in de Zuid-Chinese Zee. Het inwonertal van Manilla bedroeg bij de census van 2007 ruim 1,6 miljoen. De agglomeratie bestaat naast Manilla uit nog 16 andere steden en gemeenten. Hier wonen in totaal ruim 11,5 miljoen inwoners. Deze agglomeratie, Metro Manila, wordt door buitenlanders en niet-inwoners dikwijls ook Manilla genoemd. De eigenlijke stad Manilla is de op een na grootste stad van het land. Alleen de voorstad Quezon City heeft nog meer inwoners.

Manilla is het politieke, wetenschappelijke en culturele centrum van de Filipijnen. De stad vormt daarnaast een knooppunt van infrastructuur en economie en beschikt over meerdere universiteiten, hogescholen, theaters, musea en bezienswaardigheden.

Inhoud

[bewerk] Klimaat

Manilla heeft net als de rest van de Filipijnen een tropisch klimaat. De temperatuur is het hele jaar hoog en er valt jaarlijks relatief veel neerslag. De temperatuur in Manilla is gemiddeld 27°C , met een gemiddelde maximum temperatuur van 31°C en een gemiddelde minimum temperatuur van 23°C. De totale gemiddelde jaarlijkse neerslag bedraagt 1970 mm. De maanden december tot en met april zijn normaal gesproken droog. De overige maanden en met name juli, augustus en september zijn erg nat.


[bewerk] Economie

Manilla is van oudsher het centrum van de handel in de Filipijnen. De Spanjaarden verhandelden ruim 2 eeuwen lang met behulp van de Manillagaljoen goederen uit China en India voor zilver uit Nieuw-Spanje. Begin 19e eeuw kwam hier door de Mexicaanse Onafhankelijkheidsoorlog een einde aan. Al die tijd was de haven van Manilla officieel voor westerse mogendheden gesloten geweest. Er werd echter door de Engelsen van de Oost-Indische Compagnie wel clandestien handel gedreven. Na de onafhankelijkheid van Mexico werden de Spanjaarden afhankelijk van deze illegale handel. Dit resulteerde uiteindelijk in 1834 onder gouverneur-generaal Pascual Enrile in de officiële openstelling van Manilla voor buitenlandse handel.

Tegenwoordig is Manilla nog steeds het belangrijkste handelscentrum van de Filipijnen. De meeste geïmporteerde goederen komen de Filipijnen via de haven van Manilla binnen. De nabijheid van de haven heeft gezorgd voor een grote concentratie van veelal kleine fabrieken in het district Tondo. Daarnaast vindt men kleine industrie in de wijken Binondo en Santa Cruz. De zwaardere industrie is gelokaliseerd in de districten Pacom, Pandacan en Santa Ana. Sinds de jaren tachtig wordt deze echter langzaamaan verplaatst naar minder dichtbevolkte gebieden in Metro Manila.

In de loop der jaren is de rol als financieel centrum van het land grotendeels overgenomen door de voorstad Makati City. Er zijn echter nog steeds enkele grote financiële instellingen en banken met hun hoofdkwartier in Manilla. Voorbeelden hiervan zijn de Centrale Bank van de Filipijnen, Land Bank of the Philippines en de Philtrust Bank

[bewerk] Musea

In Manilla zijn vele musea te vinden. Een van deze instellingen is het National Museum of the Philippines waarin exposities met betrekking tot plantkunde, zoölogie, geologie, antropologie en kunst te zien zijn. Een van de topstukken van het museum is het schilderij Spoliarium van de Filipijnse schilder Juan Luna. Aan het Plaza San Luis Comples, bevindt zich “Casa Manila’’, waar Chinese en Europese meubelstukken uit de 20e eeuw worden geëxposeerd. In Rizal Park zijn het Metropolitan Museum, het Museong Pambata en de National Library of the Philippines gevestigd. Het Metropolitan Museum geldt als het belangrijkste kunstmuseum van de Filipijnen.

Een andere bezienswaardigheid in Manilla is het „Coconut Palace“. Dit paleis werd in opdracht van Imelda Marcos gebouwd voor het bezoek van paus Johannes Paulus II in 1981. Hoewel de paus weigerde er te overnachten diende het gasthuis voor prominente personen als Moammar al-Qadhafi, Brooke Shields en George Hamilton. Tegenwoordig is het gasthuis een museum, compleet met een vlinder en orchideeëntuin

In het „Central Bank Money Museum“ worden sinds 3 januari 1974 Filipijnse en buitenlandse muntstukken en bankbiljetten tentoongesteld. Het „Archdiocese of Manila Museum“ werd in 1987 ingericht. De collectie omvat een variëteit aan stukken met betrekking tot de geschiedenis van de Katholieke Kerk in de Filipijnen. In de San Agustin Church in Intramuros is het San Agustin Museum gevestigd met een verzameling van olieschilderijen van heilige en andere religieuze objecten.

[bewerk] Verkeer en vervoer

De straten van Manilla hebben chronisch last van verkeersopstoppingen. Het belangrijkste openbare vervoermiddel zijn de jeepneys. Oorspronkelijk waren dit oude Jeeps van Willys-Overland die door het Amerikaanse leger waren achtergelaten. Ze werden door Filipino's tot kleine passagiersbusjes omgebouwd. Later werden de jeepneys op de Filipijnen gebouwd, waarbij onderdelen als de motor en de versnellingsbak nog wel uit de legerdump kwamen. Jeepneys zijn kunstzinnig beschilderd en zijn een typisch Filipijns vervoermiddel. De laatste tijd staan ze aan kritiek bloot wegens de luchtvervuiling die ze veroorzaken.

Voor de korte afstand gebruiken de Filipino's tricycles. Dit zijn bromfietsen met zijspan die maximaal drie passagiers kunnen vervoeren, maar die vooral in meer afgelegen gebieden tot wel 7 passagiers meenemen. De gewone riksja's, waarbij de bestuurder moet fietsen, spelen bijna geen rol meer. Voor de lange afstand zijn er bussen, en voor de toeristen en de rijkere inwoners van de stad beschikt Manilla ook nog over een grote vloot taxi's, die naar Westerse begrippen erg voordelig zijn. Het instaptarief is 30 peso (nog geen € 0,50). Een taxirit van zo'n 7 kilometer kost bij gemiddelde verkeersdrukte zo'n 125 peso.

De stad heeft verder een lightrailnetwerk op palen, waarbij de pilaren om kosten te besparen in het midden van de grote boulevards worden geplaatst. Het net volgt dus globaal de grote verkeersaders. Het netwerk is ca. 29 km lang en heeft twee lijnen met in totaal 29 stations. Los van de lightrail is er ook een metro, welke bestaat uit slechts één lijn.

Het internationale vliegveld van Manilla heet Ninoy Aquino International Airport. Daarnaast zijn er losse vertrekterminals voor binnenlandse vluchten en voor vluchten van Philippine Airlines.



Klik hier om terug te gaan

Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Manilla; het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.

Teruggeplaatst van "http://toerisme.nl/wiki/Manilla"
Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen