Montevideo

Van Toerisme

Ga naar: navigatie, zoek

Montevideo is de hoofdstad van Uruguay. De stad ligt op de noordoever van het estuarium van de Río de la Plata dat ter plaatse 200 kilometer breed is. Het aantal inwoners bedraagt circa 1,3 miljoen. In de gehele metropool wonen 1,6 miljoen mensen. In Uruguay worden gebieden die buiten dit gebied liggen het interior, ofwel "binnenland" genoemd. Montevideo is de zuidelijkst gelegen hoofdstad op het Amerikaanse continent, net iets zuidelijker dan Buenos Aires. Naast de hoofdstad van Uruguay, is Montevideo ook de hoofdstad van het gelijknamige departement, het kleinste departement van de in totaal 19 departementen. Verder is de stad het economische centrum van het land. Naast dat de stad in een baai ligt met een natuurlijk gevormde haven, ligt het ook op de hoofdroute van transport vanuit Buenos Aires naar Porto Alegre over de weg. In de stad bevinden zich het hoofdkantoor van de Mercosur en de ALDI. Het levensniveau in de stad is hoog. Montevideo is de stad met het hoogste levensniveau van Latijns-Amerika en behoort tot de 30 veiligste steden van de wereld.

[bewerk] Klimaat

De stad heeft een warm zeeklimaat met een gemiddelde jaartemperatuur van 16,3 graden Celsius. Door de zuidelijke wind vanuit Patagonië kan het er 's zomers fris en 's winters koel aanvoelen. Maximum dagtemperatuur 's zomers ligt doorgaans tussen de 30 en 40 graden en schommelen 's winters tussen de 10 en 15 graden. Er valt ongeveer 1000 mm neerslag per jaar.

[bewerk] Transport

Transnationaal

Montevideo is verbonden via verschillende wegen met de rest van het land. Naar het oosten toe lopen de wegen nummer 10 (Maldonado, Rocha, Porto Alegre (Brazilië)) en 8 (Minas, Treinta y Tres en Melo), naar het noorden de wegen 7 (Melo), 6, 5 (Canelones, Florida, Durazno, Tacuarembó en Rivera) en naar het westen de weg 1 (Colonia del Sacramento). Aangezien het kleine aantal spoorwegen niet gebruikt wordt voor personenvervoer, vindt het openbaar vervoer naar de stad toe plaats via buslijnen. Vanuit alle grote plaatsen vertrekken er dagelijks een bus van en naar Montevideo. Deze bussen komen aan op het grote busterminal Tres Cruses, genoemd naar het nabij gelegen plein.


Internationaal

Vanuit andere landen zijn er twee manieren[4] (buiten via de weg) mogelijk om naar de stad te reizen. Ten eerste is er het nabij gelegen Carrasco International Airport, de internationale luchthaven waar vanuit verschillende bestemmingen naar gevlogen kan worden. Ten tweede kan men vanuit Buenos Aires een boot nemen naar Colonia del Sacramento en dan verder gaan met de bus. Deze veerdienst is uitsluitend bedoeld voor passagiers zonder eigen voertuig, de bus is door dezelfde organisatie geregeld. Dagelijks reizen er honderden reizigers van en naar Montevideo op deze manier. In totaal duurt deze reis 3 uur, 2 te bus en 1 met de boot. Deze bus komt ook aan op Tres Cruses.


In de stad

Het enige openbare vervoersmiddel in de stad zelf is de bus. Montevideo kent een uitgebreid netwerk van buslijnen die door de gehele metropool heen lopen. De bussen geven, samen met de zwart-gele taxi's, het typische straatbeeld van de stad. Er zijn meerderen bedrijven die de lijnen beheren.


[bewerk] Bezienswaardigheden

Vrijheidsbeeld Uruguay
Vrijheidsbeeld Uruguay

Naast het Estadio Centenario zijn er nog meer interessante bezienswaardigheden in Montevideo:


Avenida 18 de Julio

De Avenida 18 de Julio (oftewel de Avenue 18 juli) is de hoofdstraat van de stad, waarin men belangrijke historische gebouwen kan vinden. Naast de vele winkels in de 3-kilometer-lange straat, die loopt van Plaza de Independencia naar het Batllepark, staan onder meer het monument van de Gaucho, het gemeentehuis van de stad en het Diázpaleis. De naam van de straat verwijst naar de datum 18 juli 1830, op deze dag werd de eerste Uruguayaanse grondwet getekend. Tot het begin van de 20e eeuw was de straat het economische centrum van de stad. Na de bouw van grote economische centra in de wijken Pocitos en Carrasco verloor de straat zijn importantie. Vandaag de dag is de straat niet meer het economisch hart dat het was, een aantal winkels zijn gesloten of hebben veel van hun klanten verloren, maar desondanks blijft de straat voor de Montevideanen een belangrijke ontmoetingsplek.


Mercado del Puerto

De Mercado del Puerto is een voormalige markthal in de haven van de stad. De hal werd gebouwd door de Spaanse handelaar Pedro Saenz de Zumarán en opgeleverd op 10 oktober 1868, in samenwerking met de toenmalige president van het land, Lorenzo Batlle. De bouw werd gedaan door een bedrijf uit Engeland. Oorspronkelijk was de plek bedoeld als markt, maar al snel vestigden zich verschillende grillrestauranten. Tegenwoordig staat deze hal vol met restaurantjes en is het een van de populairste trekpleisters voor toeristen en Montevideanen.


Palacio Legislativo

Het Palacio Legislativo, gelegen aan de Avenida de las Leyes, werd gebouwd tussen 1908 en 1925. Op 25 augustus 1925 werd het gebouw in gebruik genomen ter viering van honderd jaar onafhankelijkheid van Uruguay. In het gebouw is de rechterlijk macht van het land gevestigd, los daarvan bevinden er zich ook nog twee aparte kamers binnen het gebouw. Één waar in het Huis van Afgevaardigden zit, de ander waar de Senaat zit. Het door de Italiaanse architect Vittorio Meano ontworpen gebouw is sinds 1975 een nationaal monument. Één van de bekendste zalen van het paleis is de "Salón de los pasos perdidos" (de zaal van de verloren wegen) waarin s'lands belangrijkste processen plaats vonden. Voor het gebouw staan twee grote vlaggenmasten met daaraan de Vlag van Uruguay en de Vlag van Artigas. Elke dag bij zonsopgang worden hier de vlaggen opgehangen, bij zonsondergang naar beneden gehaald door een speciale eenheid van de politie.


Palacio Salvo

Het Placio Salvo is een hoog gebouw gelegen aan de Avenida 18 de Julio en Plaza Indepedencia. De toren is 95 meter hoog met daar boven op nog een antenne van 5 meter. De architect was Mario Palanti, een Italiaanse immigrant wonend in Buenos Aires, wie een gelijk ontwerp gebruikte voor het gebouw als voor het Palacio Barolo in Buenos Aires. In 1925, toen het gebouw af was, was het het hoogste gebouw van Latijns-Amerika. Nu is het gebouw nog de hoogste toren van Zuid-Amerika en het twee na hoogste gebouw van Latijns-Amerika. De originele functie van het gebouw was dat het een hotel zou worden. Dit plan is echter nooit van de grond gekomen, nu zitten er vooral kantoren en privé woningen. De plek waarop de toren staat gebouwd is beroemd. In 1917 zou hier Gerardo Matos Rodríguez één van de beroemdste tango's van de wereld geschreven hebben, La Cumparsita, in het toenmalige Confitería La Giralda.


Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Montevideo (stad); het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.


Klik hier om terug te gaan

Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen