Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid

Van Toerisme

Ga naar: navigatie, zoek

Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (Beeld en Geluid) beheert ongeveer 70% van het Nederlandse audiovisuele erfgoed, voornamelijk van de publieke omroepen en van populaire bioscoopjournaals en enkele particuliere collecties. In totaal beheert het instituut volgens eigen opgave ruim 700.000 uur radio, televisie, film en muziek en groeien nog. Beeld en Geluid is de voortzetting van het Nederlands Audiovisueel Archief.

Beeld en Geluid beheert onder meer:

de belangrijkste collectie documentaires, met werk van cineasten als Bert Haanstra en Van der Horst; het radio- en televisiearchief van de publieke omroep; het Nationaal Muziekdepot; honderdduizenden muziekdragers, oa singles, LP's, CD's en muziek DVD's; het muziekarchief van de zendgemachtigden (MOZ), veelal live-opnamen met klassieke muziek, jazz en pop; een muziekuitgeverij, Fonos, waar particulieren platen kunnen bestellen op CD, die nooit eerder op CD zijn uitgebracht. hoorspelen van de publieke omroepen; de bioscoopjournaals van o.m. Polygoon; reclamefilms; animatiefilms; amateurfilms; films van bedrijven en maatschappelijke organisaties; en wetenschappelijke en onderwijsfilms. Ook bezit het Beeld en Geluid foto’s en voorwerpen die de Nederlandse omroepgeschiedenis illustreren. De collectie geeft een uniek beeld van de geschiedenis van Nederland van de afgelopen honderd jaar.

De oudst bewaarde stukken van Beeld en Geluid zijn films in blikken. In de jaren zeventig werd overgeschakeld op BCN-banden, in de jaren tachtig gevolgd door digi-betacam. Veel van de oude films en banden zijn verloren gegaan (Ja Zuster, Nee Zuster is daarvan een beroemd voorbeeld). Veel materiaal is ook overgezet op betacambanden, (zoals de Polygoon-collectie). In de komende jaren zal een groot deel van het archief gedigitaliseerd worden. Het geld hiervoor komt beschikbaar via een subsidie in het kader van het project 'Beelden voor de Toekomst'

[bewerk] Gebouw

Beeld en Geluid heeft in 2006 een architectonisch opvallend nieuw gebouw betrokken op het Mediapark in Hilversum. Het gebouw in de vorm van een kubus van ongeveer vijf verdiepingen hoog is ontworpen door de architecten Willem-Jan Neutelings en Michiel Riedijk. Het valt op door grote kleurvlakken naar een ontwerp van Jaap Drupsteen, waarin historische televisiebeelden zijn verwerkt. Gebruikers van het Mediapark en Hilversummers hebben het gebouw de bijnamen De kleurplaat en De snoepdoos gegeven. Uit een verkiezing van het dagblad de Gooi- en Eemlander kwam de term 'De glasbak' tevoorschijn.

Met name van de zijde van bewoners uit de buurt, gebouwd in de jaren 1920-30, werden bezwaren ingebracht tegen de schaalgrootte en het sterk contrasterende effect van het gebouw, dat slechts honderdvijftig meter verwijderd is van een als monument beschermd gebouw van de beroemde Hilversumse architekt Willem Dudok. Bovendien verdwenen er bomen en een stukje heide voor de bouw, op een plek die vanwege de band met de Erfgooiers een sterk historische betekenis heeft. De raad van de gemeente Hilversum heeft de bouwplannen toch goedgekeurd, met een verwijzing naar de behoefte van de gemeente aan een nieuwe impuls.

Het gebouw werd op 1 december 2006 geopend door koningin Beatrix.

[bewerk] Tentoonstelling

In het gebouw is tevens de Beeld en Geluid Experience ondergebracht: een 3300 m2 grote tentoonstellingsruimte met vijftien paviljoens vol televisie-herinneringen, televisietechniek en authentieke objecten. De bezoeker ontvangt voor aanvang van het bezoek een ring met RFID-chip, waarmee hij of zij het gebruik van een aantal expositieobjecten kan personaliseren en kan figureren in een televisieprogramma.


Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid; het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.

Aspecten/acties
Persoonlijke instellingen